Duyabileceğiniz palolar: soleá'dan martinete

Palo nedir

Her flamenko stiline palo denir: kendine özgü ritim kalıbı, modu, akorları, dize yapısı ve ana yurdu olan tanınmış bir form. Flamenkonun elliden fazlası vardır ve geleneksel olarak ağır cante jondo'dan daha hafif cante chico'ya kadar gruplara ayrılırlar. Bir tablaoda hepsini duymazsınız. Bir avuç duyarsınız ve her birinin kendi ruh hali, hızı ve dansçıyı hareket ettirme biçimi vardır.

Compás: her palonun altındaki nabız

Compás, İspanyolcada ölçü anlamına gelir ve flamenkoda her palonun izlediği yinelenen ritmik döngüyü de adlandırır. Birçok palo on iki vuruşla ilerler ve vurgular bir palodan diğerine farklı yerleştirilir. Gitarist çalmadığında, palmas, yani el çırpma, compás'ı tek başına taşıyabilir. Sayarak eşlik etmenize gerek yok. Bunun yerine el çırpmaların, gitarın ve şarkıcının aynı vuruşta buluştuğu anı dinleyin.

Martinete: gitarsız şarkı

Martineteler, geleneksel flamenkoloji tarafından flamenkonun hayatta kalan en eski biçimi olarak görülen, refakatsiz söylenen şarkılar olan tonás'a aittir. Stil, Roman çingenelerine atfedilir ve bazı sahne gösterilerinde bunu hatırlatmak için örse bir çekiç eklenir. Dizeler sıklıkla zulme, hapishaneye ve demirci ocağına gönderme yapar. Şarkılar muhtemelen gerçek iş şarkıları değildi, çünkü ağır emek sırasında söylemek çok fazla çaba gerektirir.

Soleá: yavaş, ciddi palo

Soleá on iki vuruşludur, genellikle tek bir gitarla eşlik edilir ve tipik olarak ciddi sözler taşır. Diğer palolar compás'larını soleá'dan türetmiştir. Tarihçi Pierre Lefranc, Jerez'in San Miguel mahallesinden bir şarkıcı olan Merced La Serneta'yı soleá geleneğini duygu etrafında yeniden kuran kişi olarak anar.

Seguiriya: kederin ağırlığı

Seguiriyalar soleá ile aynı on iki vuruşlu aileye aittir, ancak vurgular farklı bir kalıba düşer ve nabız deneyimsiz bir kulağa düzensiz görünebilir. Lefranc, formu şekillendiren San Miguel şarkıcıları arasında Manuel Molina ve El Loco Mateo'yu sayar ve o mahallenin şarkısını çıplak kederin güçlü ifadesine meyilli olarak tanımlar.

Şenlikli final

Jerez, flamenkoya en hızlı ve en coşkulu palosunu kazandırdı: turizm ofisinin şehrin en otantik stili olarak nitelendirdiği on iki vuruşluk bir ritim. Kökeni 19. yüzyılda Jerez'in Roman ailelerine dayandırılır. Jerez'deki kutlamaların finalini bu ritim sürükler; el çırpmaları, jaleo ve dansçının adımları gitarın sesine karşılık verir.

Fandangolar, tangolar ve daha fazlası

Fandangolar iki modlu olarak tanımlanır: gitar girişi Frigyen modunda, şarkı ise majör tonda gelişir. Tangolar da başlıca paloslar arasında sayılır ve Frigyen armonisini kullanır. Bir tablao programı başka palosları da içerebilir, dolayısıyla tanımadığınız bir isim sorun teşkil etmez. Ritim ve atmosfer, bir parçanın yavaş ve ciddi mi yoksa hızlı ve şenlikli mi olduğunu size söyleyecektir.

Bir bakışta beş palo

İsimler birbirine karışırsa, bu kısa notu aklınızda tutun. Her performans farklıdır; bu yüzden onu bir program değil, bir ruh hâlleri haritası olarak görün ve bir eserin adını duyurmamasına takılmayın. Başlık kulağınızdan kaçsa bile ritim ve atmosfer size çok şey anlatacaktır.

• Martinete: eşliksiz şarkı, ciddi, demirci ocağıyla ilişkili
• Soleá: on iki vuruş, tek gitar, ciddi sözler
• Seguiriya: on iki vuruş, nabzı saymayı zorlaştıran vurgular
• Jerez'in şenlikli palo'su: hızlı, on iki vuruş, el çırpılarak ve haykırılarak
• Fandangolar: Frigyen modunda gitar, majör tonda şarkı söyleme

Nasıl dinlenir

Önce sesle başlayın, sonra gitarı ekleyin. Flamenko gitaristleri rasgueado'yu, ritmik tırmık kalıplarını ve falsetas'ları, kıtalar arasındaki kısa solo cümleleri kullanır. Ardından, ayak işleriyle şarkıcıya yanıt veren dansçıyı izleyin; gitar teknikleri de compás'ı eklemler, şarkıcıya yanıt verir ve dansçıya işaret verir. Son olarak her şeyi bir arada tutan palmas'ı dinleyin. Bir saatin sonunda, sözler size bir şey ifade etmese bile parçaların birbirleriyle nasıl konuştuğunu duymuş olacaksınız.